W lipcu 2023 r. ukazała się aktualizacja rekomendacji ASCO z 2021 r. [1] dotyczących leczenia chorych na niedrobnokomórkowego raka płuca (NSCLC) w stadium III [2].

Zmiany te wynikały z pojawienia się wyników trzech randomizowanych badań klinicznych: CheckMate 816 [3], ADAURA [4,5] i KEYNOTE-671 [6].

 

CheckMate-816

 

• Badanie III fazy oceniające skuteczność neoadjuwantowej terapii: niwolumabu + chemioterapii (CHTH) z pochodnymi platyny vs. samodzielnej CHTH z pochodnymi platyny (trzy cykle) u pacjentów z resekcyjnym NSCLC w stadium IB-IIIA.

Mediana EFS (event free survival) w grupie z immunoCHTH wyniosła 32 miesiące vs. 21 miesięcy w grupie CHTH (HR 0,63; 95%CI 0,43-0,91), a  1- i 2-letni EFS wyniósł odpowiednio 76% i 64% vs. 63% i 45%..

• Odsetek całkowitej odpowiedzi histopatologicznej (pCR) wyniósł odpowiednio 24% i 2% w grupie immunoCHTH i CHTH (OR 13,9% 95%CI 3,5-55,8), a zabieg przeprowadzono u 83% i 72% chorych po leczeniu skojarzonym i samodzielnej CHTH.
• Toksyczność leczenia w stopniu 3-4 była porównywalna w obu grupach: 34% (immunoCHTH) i 37% (CHTH).

 

ADAURA

 

• Badanie III fazy oceniające 3-letnie adjuwantowe leczenie osimertynibem vs. placebo u pacjentów z NSCLC po całkowitej resekcji w stadium IB-IIIA z mutacją genu EGFR (delecja w eksonie 19 lub mutacja L858R w eksonie 21) z/bez innego leczenia systemowego .
• Czteroletni DFS wyniósł 70% w grupie leczonej osimertynibem i 29% w grupie placebo - pacjenci w stadium II-IIIA (HR 0,23; 95%CI 0,18-0,3).
• Pięcioletni OS w grupie leczonej osimertynibem i placebo wyniósł odpowiednio 85% i 73% - pacjenci w stadium II-IIIA (HR 0,49; 95%CI 0,33-0,73).
• U chorych otrzymujących adjuwantową terapię osimertynibem odnotowano lepsze wyniki w porównaniu do grupy placebo w zakresie przeżycia wolnego od progresji choroby (DFS), redukcji ryzyka nawrotu miejscowego i odległego, jak i przeżycia wolnego od przerzutów do mózgu, przy akceptowalnej niskiej toksyczności leczenia.

 

KEYNOTE-671

 

• Podwójnie zaślepione badanie kliniczne III fazy oceniające skuteczność dodania pembrolizumabu do standardowej chemioterapii u pacjentów z operacyjnym NSCLC w stadiach: II, IIIA, IIIB.
• Pacjenci zostali losowo przydzieleni do dwóch grup: adjuwantowej pembrolizumab (200mg) + CHTH z cisplatyną (cztery cykle) lub placebo, następnie chorych poddano operacji, po której kontynuowali pembrolizumab lub placebo (13 cykli).
• Dwu-letni EFS i OS wyniósł odpowiednio 62% i 81% u pacjentów leczonych pembrolizumabem vs. 41% i 78% w grupie placebo (EFS - HR 0,58%; 95%CI 0,46-0.72; p<0,001; OS – p=0,02).
• Powikłania związane z wszystkimi etapami leczeniaw stopniu 3-4 wyniosły odpowiednio 45% i 37% w grupie chorych z pembrolizumabem i placebo.

 

Zmiany w rekomendacjach:

 

• Rekomendacja 4.2
  • BYŁO: Pacjentom z NSCLC w stadium III po resekcji, z delecją w eksonie 19 lub mutacją L858R w eksonie 21 genu EGFR można zaproponować adjuwntową terapię z osimertynibem po CHTH w oparciu o platynę (jakość dowodów: umiarkowana, moc zalecenia: mocna).
  • JEST: Pacjentom z NSCLC w stadium III po resekcji, z delecją w eksonie 19 lub mutacją L858R w eksonie 21 genu EGFR powinno się zaproponować adjuwntową terapię z osimertynibem po CHTH w oparciu o platynę (jakość dowodów: wysoka, moc zalecenia: mocna).
• Rekomendacja 3.2
  • BYŁO: Pacjenci z chorobą N2, u których planowana jest resekcja, powinni otrzymać neoadjuwantową chemioterapię lub neoadjuwantową jednoczasową radiochemioterapię (jakość dowodów: wysoka, moc zalecenia: mocna).
  • JEST: Pacjenci z NSCLC w stadium III, u których planuje się resekcję, powinni otrzymać neoadjuwantową immunochemioterpię, neoadjuwantową chemioterapię lub neoadjuwantową jednoczasową radiochemioterapię (jakość dowodów: wysoka, moc zalecenia: mocna).

 

Źródło:

[1] https://ascopubs.org/doi/full/10.1200/JCO.21.02528

[2] https://ascopubs.org/doi/full/10.1200/JCO.23.01261#_i21

[3] https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa2202170

[4] https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/36720083/

[5]https://www.nejm.org/doi/10.1056/NEJMoa2304594?url_ver=Z39.88-2003&rfr_id=ori:rid:crossref.org&rfr_dat=cr_pub%20%200pubmed

[6] https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa2302983

 

Autorki:

dr n. med. Aleksandra Napieralska – wybór tematu i recenzja merytoryczna

lek. Izabela Zarębska – opracowanie tematu