yPTRO

portal edukacyjny
dla lekarzy

Rola radioterapii w leczeniu chorych na raka nerki.

‹ wróć

Tytuł: Rola radioterapii w leczeniu chorych na raka nerki. 

W Radiation Oncology ukazał się artykuł, w którym autorzy podsumowali najnowsze publikacje dotyczące roli radioterapii (RTH) w leczeniu chorych na raka nerki (RCC – renal cell carcinoma) [1].

  1. Postępowanie w RCC ograniczonym do nerki
  • Przezskórna biopsja jest bezpieczną procedurą, ale 14% wyników jest niediagnostycznych, a 37% fałszywie ujemnych.
  • Przeżycie całkowite (OS) i przeżycie specyficzne dla nowotworu (CSS) są porównywalne w przypadku nefrektomii częściowej lub radykalnej, RTH
    oraz termoablacji, przy częstszych nawrotach miejscowych w ostatniej z wymienionych. Nie ma badań porównujących w/w metody. Aktywny nadzór może być wystarczający u części chorych, lecz dowody na takie postępowanie są niewystarczające do selekcji kandydatów do takiego postępowania.
  • Przy wyborze metody leczenia należy wziąć pod uwagę choroby współistniejące, oczekiwaną długość życia chorego, jego preferencje, a także wielkość
    i lokalizację guza [2].
  1. SBRT w pierwotnym RCC
  • Zarówno badania prospektywne, jak i retrospektywne potwierdziły wysoką skuteczność i bezpieczeństwo SBRT u chorych ze zlokalizowanym RCC.
  • Nie określono zalecanego schematu frakcjonowania, zasad wyznaczania CTV i PTV oraz optymalnych parametrów dozymetrycznych celem ochrony funkcji nerek. W stosowanych schematach SBRT minimalna dawka frakcyjna wynosiła 5 Gy. Większość chorych kwalifikowanych do SBRT to pacjenci w podeszłym wieku (po 70 r.ż.), z nieoperacyjnymi zmianami (ok. 75%) i średnicy guza rzędu 4 cm. Toksyczność po SBRT dotyczyła zarówno nerki (mediana eGFR przed leczeniem wyniosła 60ml/min/1,73m2 i spadła o 14,2 ml/min/1,73m2 w ciągu 5 lat po RTH), jak i w niewielkim stopniu przewodu pokarmowego (u 1% ostry i późny odczyn G4). Ryzyko wznowy po SBRT wyniosło 5,5% i było niższe w przypadku schematu jednofrakcyjnego [3].
  1. SBRT w chorobie oligometastatycznej
  • Z uwagi na wysoką skuteczność (kontrola miejscowa 100% po 1 roku, 1-letni PFS 83%, 1-letni OS ponad 96%) zastosowanie SBRT może wydłużyć czas
    do włączenia leczenia systemowego. Stosowane schematy RTH to 5 x min. 7Gy lub 60-70Gy w 10 frakcjach lub 52,5-67,5Gy w 15 frakcjach. W przypadku pojawienia sią kolejnych ognisk możliwe jest powtórne napromienianie. Toksyczność leczenia w opisanych pracach była niska (do 10% powikłań G3, pojedyncze G4) [4,5].
  • W przypadku RCC w stadium oligoprogresji u pacjentów leczonych wcześniej inhibitorami kinazy tyrozynowej, SBRT ognisk metastatycznych pozwala
    na osiągnięcie 1-rocznej kontroli lokalnej u 93% i OS 92%. Na czas radioterapii i do tygodnia po jej zakończeniu wstrzymano leczenie inhibitorami kinazy tyrozyny. Mediana czasu do progresji wymagająca kolejnej linii leczenia wyniosła 12,6 miesięcy. SBRT jest dobrze tolerowane (bez powikłań G2+) [6].

Źródła:

[1] https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/37739599/

[2] https://effectivehealthcare.ahrq.gov/products/renal-cancer/clinician

[3] https://www.thelancet.com/journals/lanonc/article/PIIS1470-2045(22)00656-8/fulltext

[4] https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/34717797/

[5] https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/35985982/

[6] https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/34399998/

 

Autorki:

Dr n. med. Aleksandra Napieralska – wybór tematu i recenzja merytoryczna

Lek. Izabela Zarębska – opracowanie tematu